من یقین دارم که برگ

            کاین چنین خود را رها کرده ست در آغوش باد:

                                                                   فارغ است از یاد مرگ!

لاجرم چندان که در تشویش ازین بیداد نیست:

                                             پای تا سر

                                                             زندگی ست!

آدمی هم مثل برگ

                              میتواند زیست بی تشویش مرگ

گر ندارد همچو او آغوش مهر باد را:

                                                میتواند یافت لطف:

                                                                              «هرچه باداباد» را!

 ۰۱

به پسرم درس بدهید!

او باید بداند که همه مردم عادل و همه آن ها صادق نیستند.

اما به پسرم بیاموزید که به ازای هر شیاد، انسان صدیقی هم وجود دارد.

به او بگوئید، به ازای هر سیاستمدار خودخواه، رهبر جوانمردی هم یافت میشود.

به او بیاموزید که در ازای هر دشمن، دوستی هم هست.

خدايا

                آسان بودن دشوار است، آسانم كن!

خداوندا

                 كلام تو بودن دشوار است، بارانم كن!

خدايا خداوندا:

                   آن نيستم كه بايد

                                                      آنم كن!

مراقب افکارت باش آنها به گفتار تبدیل می شوند٬

مراقب گفتارت باش آنها به کردار تبدیل می شوند٬

مراقب کردارت باش آنها به عادات تبدیل می شوند٬

مراقب عاداتت باش آنها به شخصیت تبدیل می شوند٬

مراقب شخصیتت باش٬ آن سرنوشتت خواهد شد.

               میلاد یگانه منجی عالم بشریت مبارک.

زندگی خوردن و خوابیدن نیست

انتظار و هوس و دیدن و نادیدن نیست

زندگی چون گل سرخی است پر از خار و پر از برگ و پر از عطر لطیف

یادمان باشد اگر گل چیدیم

عطر و برگ و گل و خار

همه همسایه دیوار به دیوار همند.

سال ها بود که بدون وقفه داشت کار می کرد.

اما دیگه خسته شده بود و دیگه نمیتونست ادامه بده.

دلش رو به دریا زد و چشمانش رو برای یک لحظه روی هم گذاشت.

تازه داشت لذت استراحت را احساس می کرد

که ناگهان با مشت به سرش کوبیدند:

«آه این ساعت هم که خوابیده».

          تولد ام ابیها و روز مادر مبارک!

       مادر عزیزم همه روزها روز توست.

                     دوستت دارم.

تو را میبویم.

                    تو را میجویم.

                                       تو را میخوانم.

تو را حس میکنم در عطر روح بخش باران.

                                                       تو را میفهمم در لحظه های روحانی نیاز.

تو را میشنونم در نغمه جانسوز پرستوي عاشق.

                                               تو را میخواهم همچون نفسی که ممد حیات است.

کاش دور از رویت ای جان

                                          جان ما آرام داشت.